ve sakince tek bir damla gözyaşı indi
acele etmeden…
Kalbime doğru süzüldü
sanki acıyı görmüştü
iyileştirmek ister gibiydi
şaşırdım
sordum ona
"iyileşir mi ki bu kalp,
bunca parçalanmışlığa rağmen ?"
Bana aldırmadan yoluna devam etti
kalbimin derinlerine inerken seslendi
"her zaman bir umut vardır…
Denemeye değmez mi?"
gülümsedim bu cevaba
o an bir damla gözyaşı daha indi
o da sakince aynı yolda
yine aynı yere doğru...
Tekrar gülümsedim
"evet" dedim "neden olmasın